Donderdag, Oktober 19, 2006

Mandarijnen

Ik heb een mandje met mandarijnen op mijn bureau staan. Gewoon voor iedereen die binnen komt waaien. Iedereen werkt hard, dus een korte vitaminenstop is broodnodig.

De choreograaf ligt uitgeput op de bank naast mijn bureau. Ze heeft de hele dag keihard getraind met de cast. Haar ogen vallen bijna dicht, maar ze is nog niet klaar, ze moet nog tot vanavond laat. Ik gooi een mandarijn naar haar toe, ze schrikt en begint te lachen. Ik zet me schrap, deze krijg ik natuurlijk terug, maar ze veert op en grijpt een aantal mandarijnen van mijn bureau en danst jonglerend rond, onder luid applaus van de technici die overleg hebben in het kantoor. Als ze tevreden terug zakt in de bank en energiek een mandarijn begint te pellen, staat een techneut op en grijpt de mandarijnen en doet een jongleerkunst waarbij hij een mandarijn op zijn hoofd balanceert.Dit kan de producent niet over zich heen laten komen. Hij staat op en begint met een verbeten gezicht 3 mandarijnen in de lucht te gooien. De mandarijnen stuiteren in het rond. We gieren het uit, maar voornamelijk om zijn gezichtsuitdrukking. Die werd nog tot na het diner geïmiteerd.  

 

Posted by Marietje at 23:13:55 | Permanent Link | Comments (1) |

Maandag, Oktober 16, 2006

Anders

Mensen staan te wachten met hun blik op de schuifdeuren bij aankomst hal 3.

Een jongen kraait hoge tonen. Iedereen blijft stoicijns en blijft gebiologeerd naar de schuifdeuren staren.

Een man met een roze trui over zijn schouders maant de jongen tot stilte. De jongen is eigenlijk geen jongen meer maar een man. Deze jonge man grijpt met zijn handen wild in de lucht. Het lijkt als of hij ballen uit de lucht grijpt en weer wegwerpt, of nee, het zijn elfjes die hij heel voorzichtig beetpakt en ze daarna weer laat vliegen.

De jongen steekt enthousiast zijn armen uit naar een man die niets vermoedend op de aankomstborden kijkt. De man schrikt en maakt een verdedigend gebaar. De begeleider met de roze trui komt tussen beiden. De jongen maait druistig met zijn handen en duwt de man met de roze trui bijna omver. Deze jongen is een kind in het lichaam van een man. Er verschijnt een lach op zijn gezicht, een lach van oor tot oor siert zijn gezicht. Gelukzalig kijkt hij weer naar de elfjes die om hem heen dansen. Zijn ogen twinkelen en schitteren, hij geniet.

Dan gaat de schuifdeur weer open, en de jongen begint wild te gillen. Een jonge vrouw loopt lachend in zijn richting. De jongen grijpt haar hardhandig beet en duwt zijn hoofd in haar nek. Ongemakkelijk onder deze liefkozing klopt de vrouw de jongen op zijn rug. De jongen ziet het bagagekarretje en heeft geen aandacht meer voor de vrouw, hij pakt het karretje vast om nooit meer los te laten. Hij rijdt uitzicht.

Hij is anders, anders dan de anderen. De anderen zijn anders dan hij.

Posted by Marietje at 21:23:06 | Permanent Link | Comments (0) |