Gewoon een belevenis
Zo nu even een update over mijn belevenissen:
Even gewoon vertellen wat er allemaal gebeurt.
Afgelopen weekend gingen wij een weekendje naar Keulen om onze show onder de aandacht van de Duitse pers te brengen.
Met zijn allen in de bus. Snel kochten we nog een paar flessen wijn in het hotel waar we hadden afgesproken. Er we kregen maar 4 plastic glaasjes mee, dus we moesten delen. Met als gevolg dat de glaasjes de hele bus door gingen.
Na een onrustige, maar gezellige busreis kwamen we in een sjiek hotel aan. Daar besefte ik mij pas dat mijn voorbereidingen niet volledig waren, maar na een korte paniek had iedereen een kamer sleutel en waren we al op weg naar de sjieke hotelbar.
Na een paar glaasjes was het voor mij tijd om mijn kamer op te zoeken. Maar dat was makkelijker gezegd dan gedaan, want het is van belang dat je onthoudt wat je kamer nummer is. Na wat rondzwervingen langs hoteldeuren, ging er eindelijk een deur voor mij open. Niemand in de kamer, dus dat leek mij een geschikte slaapplaats.
De volgende ochtend kon ik kiezen tussen een heerlijk bad, een frisse douche of een regenshower. Dat werd van allemaal een beetje dus. Het ontbijt bestond uit een buffet van 10 meter lang. Ongelooflijk wat een keuze. Maar ik kon helaas alleen maar wat fruit door mijn keel krijgen.
Daarna naar de Arena waar we de hele ochtend en middag zouden repeteren. De mannen van de techniek waren daar al om 6 uur ’s ochtends begonnen. De rest van de middag werd het korte optreden gerepeteerd met muziek en licht. Het gevolg was dus dat ik met mijn punthoofd de hele dag in het lawaai en de felle lichten heb doorgebracht, het 2e leermomentje…
De presentatie ging goed, helaas was er tijdens de repetitie een danseres uitgevallen. Na het optreden was het zaak om iedereen weer in de bus te krijgen.
De sfeer was een stuk rebelser dan op de heenreis. Natuurlijk moest er direct gestopt worden om de nodige alcohol in te slaan.
Op de snelweg in Nederland heeft onze chauffeur weten te voorkomen dat ons uitje een dramatische afloop kreeg: voor ons verloor een auto met aanhanger zijn wiel en slipte over de autobaan. Onze bus stopte 8 meter voor de auto die gehavend op de weg lag. Terwijl de chauffeur stond te regelen met politie en ambulance kwam H plotseling aanlopen. Hij was met zijn chauffeur later vertrokken vanuit Keulen en had ons midden op de weg zien staat. Hij was zich rot geschrokken.
Uiteindelijk reden we na een luid applaus voor onze chauffeur, die ons had gered richting Amsterdam.
